Games

Ένα χαλαρωτικό adventure σε βυθισμένη πολιτεία!

Η μεγαλύτερη ευκαιρία της ζωής ενός game designer δεν είναι άλλη από την ενσωμάτωση του σε μια ομάδα εξίσου δημιουργικών ατόμων που αναλαμβάνουν να δώσουν ψηφιακή σάρκα και οστά στους καλύτερους τίτλους παγκοσμίως. Αναρωτιέται λοιπόν κανείς ποιο παράξενο συμβάν, ποια μυστηριώδης δύναμη ωθεί άτομα που εργάστηκαν σε μεγάλες εταιρείες ανάπτυξης σαν την 2K Games να αποσχιστούν από την μαμά εταιρεία και να συνεχίσουν σε ένα μοναχικό μονοπάτι. Η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι, υπό την ομπρέλα ενός κολοσσού της βιομηχανίας, τα στενά περιθώρια των deadlines σε συνδυασμό με τον ασφυκτικό έλεγχο του προϊόντος από τους ιθύνοντες λειτουργούν σαν θηλιά στον λαιμό του ταλαντούχου σχεδιαστή πνίγοντας τις δημιουργικές ανησυχίες του. 

Έτσι εξηγείται το φευγιό των Ed Orman, Andrew James και Ryan Lancaster από την προαναφερθείσα εταιρεία και η σύσταση της δικής τους ανεξάρτητης video game «γωνιάς» με την ονομασία Uppercut Games. Η γέννηση της νέας εταιρείας πραγματοποιήθηκε το 2011 και ακολουθήθηκε από δύο εντυπωσιακά shooters τρίτου προσώπου, τα EPOCH και EPOCH 2. Τέσσερα χρόνια αργότερα και με την προσθήκη τριών ακόμη προγραμματιστών, η Uppercut Games φέρνει στις οθόνες μας το Submerged, βιντεοπαιχνίδι επηρεασμένο από τα αξέχαστα Journey και Shadow of Colossus.

Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την Ελπίδα!
Το Submerged μας υποδέχθηκε στον μυστηριώδη κόσμο του με μια αλληλουχία υπέροχων εικόνων. Μια γυναίκα και ένα νεαρό αγόρι βρίσκονται εξουθενωμένοι εντός βάρκας η οποία πλέει ακυβέρνητη προς μια πολιτεία βυθισμένη στο νερό. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα η βάρκα προσαράζει σε ένα επιβλητικό κτίριο, όσο τουλάχιστον μπορεί κάτι τέτοιο να διαπιστωθεί από την στιγμή που το μεγαλύτερο τμήμα του βρίσκεται κάτω από την θάλασσα. Η αρχική μου εντύπωση είναι ότι και τα δύο άτομα στην βάρκα είναι νεκρά ή τραυματισμένα εξαφανίζεται καθώς η κοπέλα παίρνει αγκαλιά το φανερά πλέον πληγωμένο αγόρι και το εναποθέτει σε ένα πρόχειρο κρεβάτι εντός του κτιρίου.
Με το κορίτσι να σκύβει πάνω από τον μικρό γεμάτη ενδιαφέρον και ανησυχία τελειώνει η εισαγωγή και μια ακολουθία ακατέργαστων εικόνων (που θα βλέπαμε ενδεχομένως σε πίνακα ζωγραφιών δημοτικού σχολείου) εμφανίζεται στην οθόνη ξετυλίγοντας οπτικά την ιστορία των δύο ατόμων από την αρχή. Γίνεται ξεκάθαρο από τα προαναφερθέντα συμβάντα ότι το Submerged μας εισάγει απότομα στην ανθρώπινη τραγωδία δύο ατόμων χωρίς να μας εξηγεί το τι συνέβη και παράλληλα μας κάνει να αναρωτηθούμε για την πολύ μεγαλύτερη τραγωδία πάνω στην οποία έπεσε το ντούετο, στον αφανισμό δηλαδή μιας ολόκληρης πόλης με αρκετά προηγμένο πολιτισμό αν κρίνουμε από τα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα των κατοίκων της.

Για να ξεδιαλύνουμε το μυστήριο, έχουμε στην διάθεση μας εξαρχής ένα ημερολόγιο που χωρίζεται σε τέσσερεις ενότητες οι οποίες περιλαμβάνουν μόνο ζωγραφιές. Προσωπικά με συνάρπασε φοβερά η επιλογή των σχεδιαστών του παιχνιδιού να παραβλέψουν εντελώς το λεξιλόγιο και να αποτυπώσουν οπτικά όλα τα επιμέρους σημεία της πλοκής. Οι απολαυστικότερες ενότητες είναι οι Our Story και The City’s Story. Οι πολύχρωμες εικόνες τους ξεδιπλώνουν το κουβάρι της ιστορίας των δύο παιδιών και της κατεστραμμένης πόλης και παρέχουν μια έντονη συναισθηματική εμπειρία μόλις θεαθούν όλες μαζί οπότε σας συνιστώ να μην τις κοιτάξετε παρά μόνο αν τις έχετε αποκτήσει όλες. Όταν το έκανα εντυπωσιάστηκα από την τραγικότητα αμφότερων των ιστοριών και το συνολικό μεγαλείο του σεναρίου του, επίσης ετοιμαστείτε για μερικές απροσδόκητες εκπλήξεις.

Needful Things
Οι άλλες δύο ενότητες του ημερολογίου καταγράφουν παράξενα θαλάσσια πλάσματα που περιφέρονται στον ωκεανό ο οποίος εκτείνεται σε όλο τον ορίζοντα καθώς και σημεία ορόσημα της πόλης που αφήνουν να διαφανεί ένα μέρος του παλιού της μεγαλείου. Για να καταγραφούν τα εν λόγω ντοκουμέντα πρέπει απλά να σταθείτε κοντά τους και όχι να τα φωτογραφίσετε αρκεί λοιπόν να τα ανακαλύψετε. Βασικός στόχος της πρωταγωνίστριας είναι η ανακάλυψη κόκκινων κιβωτίων γεμάτων με τις απαραίτητες προμήθειες για να γιατρέψει το τραυματισμένο αγόρι. Τα κιβώτια βρίσκονται πάντοτε στην κορυφή αρκετά ψηλών κτιρίων που στοιχηματίζω ότι, αν μπορούσαμε να στραγγίξουμε όλο το νερό, θα βλέπαμε ότι πρόκειται για ουρανοξύστες.

Εκτός από τα κιβώτια ο χάρτης περιλαμβάνει άλλα δύο είδη αγαθών που δεν είναι απαραίτητα για την ολοκλήρωση του παιχνιδιού. Το ένα είναι τα secrets, κόκκινες βούλες που διακρίνονται στον χάρτη και αυτές γεμίζουν την ενότητα The City’s Story στο ημερολόγιο. Το δεύτερο είναι οι αναβαθμίσεις της βάρκας που αποτελεί το μοναδικό μεταφορικό σας μέσο πάνω στον ωκεανό, όσο περισσότερες αναβαθμίσεις της προσθέσετε, τόσο μεγαλύτερη ταχύτητα μπορεί να αναπτύξει και για περισσότερη ώρα. Το σταμπάρισμα των αγαθών που πρέπει να συλλεχθούν γίνεται είτε δια γυμνού οφθαλμού είτε με την χρήση του τηλεσκοπίου που διαθέτει η μικρή. Μόλις ένα χρήσιμο αντικείμενα βρεθεί στο στόχαστρο του, το τηλεσκόπιο ζουμάρει πάνω του και καταγράφει την θέση στον χάρτη για να το εντοπίζετε ευκολότερα.

Ο χειρισμός της ηρωίδας είναι πανεύκολος επίτηδες για να ενισχύεται η χαλαρωτική εμπειρία που προσφέρει το Submerged. Δεν χρειάζονται ούτε αλτικές ικανότητες, ούτε χειρισμός όπλων ή εργαλείων, ούτε οποιαδήποτε δραστηριότητα απαιτεί από εμάς καμία δεξιότητα. Η μικρή κάνει αυτόματα τα άλματα από πεζούλι σε πεζούλι μόλις πιέσετε την ανάλογη κατεύθυνση, κινείται γρήγορα χωρίς να τρέχει, χειρίζεται την βάρκα με την κατεύθυνση και ένα κουμπί για επιτάχυνση και δεν χρειάζεται ποτέ να πολεμήσει διότι δεν την απειλεί τίποτα. Καλά ακούσατε, κίνδυνος θανάτου δεν υπάρχει στο Submerged: ισορροπώντας σε δυσθεώρητα ύψη συνειδητοποίησα γρήγορα ότι δεν χρειάζεται να άγχομαι για την ασφάλεια της αφού η μικρή δεν μπορεί να πέσει ακόμα και αν την πάτε στο χείλος ενός σπασμένου μπαλκονιού σε 100 μέτρα ύψος! Συνάμα, τα πελώρια κοίτη που πλατσουρίζουν όλο χάρη στον ωκεανό και θα μπορούσαν να λειώσουν την βάρκα της σαν καρυδότσουφλο, δεν μπορούν να την βλάψουν ενώ και η ίδια δεν μπορεί να εγκαταλείψει την βάρκα για κολύμπι!

Το Submerged είναι σαν ένα Tomb Raider χωρίς καθόλου δράση και γρίφους αλλά με την ίδια καταπληκτική προοπτική του περιβάλλοντος και γυναίκα πρωτγωνίστρια.

Η Περιπλανώμενη Ιουδαία!
Αντιλαμβάνεστε άρα ότι το «ζουμί» του Submerged, το χαρακτηριστικό του που μας εφοδιάζει με την μεγαλύτερη ευχαρίστηση είναι η περιπλάνηση στον αλλόκοτο κόσμο του. Κατευθύνοντας την πρωταγωνίστρια πέρα δώθε με την βάρκα μου ήταν δεκάδες οι φορές που στάθηκα με ανοιχτό το στόμα γεμάτος θαυμασμό μπροστά στα βυθισμένα οικήματα, γεμίζοντας θλίψη αντίστοιχη με εκείνη που δοκιμάζει κανείς στο φινάλε του Planet of the Apes, συνειδητοποιώντας δηλαδή πλήρως την καταστροφή ενός λαμπρού πολιτισμού. Πολλά από τα ορόσημα της πόλης μου θύμισαν πασίγνωστα μνημεία του δικού μας πολιτισμού σαν τον Πύργο του Άιφελ, το Άγαλμα της Ελευθερίας και την γέφυρα Golden Gate του Σαν Φραντσίσκο και επέβαλαν αρκετή ώρα θέασης μέχρι να απολαύσω την ομορφιά τους. Επιβλητικά αγάλματα που δεσπόζουν στην πόλη μου έφεραν στο νου τα θαύματα της αρχαιότητας, ενώ η παρουσία ξενοδοχείων και κεραιών υπήρξε πάντοτε μια υπόμνηση ότι έζησαν χιλιάδες άτομα κάποτε εκεί, άτομα με ανθρώπινες ανάγκες.

Ενώ απολάμβανα την βόλτα μου στην καταποντισμένη πολιτεία είδα προς μεγάλη μου ενόχληση ότι το Submerged μαστίζεται από έναν ιό που συναντάται συχνά στα βιντεοπαιχνίδια που θέλουν να λέγονται «ανοικτού κόσμου» (open world). Απαράβατα σύνορα περικλείουν την πόλη και δεν επιτρέπουν στην βάρκα όχι μόνο να ξεχυθεί στον ωκεανό προς άγνωστη κατεύθυνση αλλά ακόμα και να διασχίσει σε όλο τους το μήκος ορόσημα σαν την γέφυρα που προανέφερα. Αποτολμώντας το η βάρκα γυρίζει πίσω μόνη της σαν να βρίσκει πάνω σε αόρατο τείχος που κατασκεύασε η Sue Storm των Fantastic Four!

Την αβλεψία αυτή θα την συγχωρούσα αν δεν αντιμετώπιζα ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα. Τα κτίρια όπου μπορεί να σκαρφαλώσει η ηρωίδα είναι μετρημένα στα δάχτυλα πράγμα που σημαίνει ότι όλα τα υπόλοιπα είναι εκτός ορίων. Φανταστείτε την οργή μου όταν, σκαρφαλωμένος πάνω σε ένα οίκημα αντίκρισα δίπλα έναν απίθανο ουρανοξύστη σε μέγεθος Δίδυμων Πύργων που απουσίαζαν τεράστια κομμάτια του σε μερικά σημεία σαν να τον είχε μασήσει για κολατσιό ο Godzilla! Εξυπακούεται ότι ήθελα να σκαρφαλώσω πάνω του και να περιηγηθώ στους διαλυμένους και μη ορόφους αλλά και στην ταράτσα του και ξενέρωσα εντελώς που οι δημιουργοί του Submerged προτίμησαν να περιορίσουν σε τέτοιο βαθμό τις κινήσεις μου όταν η καρδιά του προϊόντος τους είναι η εξερεύνηση ενός υπέροχού μέρους.

Παρά τους εξοργιστικούς περιορισμούς που αντιμετώπισα, περιπλανήθηκα με το πάσο μου στην πολιτεία του Submerged, απολαμβάνοντας τις λεπτομέρειες της και την εναλλαγή μέρας και νύχτας. Περίπου πέντε ώρες μετά το ξεκίνημα μου απέκτησα όλα τα μυστικά, ξεκλείδωσα όλα τα steam achievements και έμεινα αρκετά ικανοποιημένος από τις εντυπώσεις που μου άφησε το παιχνίδι. Μετά το φινάλε υπάρχει η επιλογή επιπλέον εξερεύνησης του κόσμου του αλλά είναι εντελώς περιττή αν έχετε ήδη αποκτήσει τα μυστικά συνεπώς το replayability του είναι μηδενικό. 
Σκουριασμένα γραφικά
Όλοι γνωρίζουμε πλέον ότι η μηχανή γραφικών Unreal Engine 4 είναι σκέτο «κανόνι» και ειδικά σχεδιασμένη για τις κονσόλες όγδοης γενιάς συνεπώς εξεπλάγην αρκετά με την χαμηλή ποιότητα των γραφικών του Submerged που μου θύμισαν παλιά Tomb Raider. Η λεπτομέρεια διακρίνεται στα απίθανα κτίρια και στα πλάσματα που θα συναντήσετε αλλά είναι πολύ μονότονη ενώ τα παράθυρα όλων των κτιρίων και η βλάστηση είναι πανομοιότυπη. Εκεί που έχει γίνει καταπληκτική δουλειά είναι στον φωτισμό του κόσμου που αλλάζει αδιάκοπα μαζί με τον ημερήσιο κύκλο του.

Ανεβαίνοντας πάνω σε μια σκάλα δεκάδων μέτρων που οδηγεί στο ψηλότερο σημείο του Submerged έστρεψα την κάμερα προς τα πάνω αντικρίζοντας ένα ολόγιομο φεγγάρι απίστευτης ομορφιάς και δοκίμασα τα ίδια συναισθήματα που θα ένοιωθα αν το σκηνικό ήταν πραγματικό. Σε παρόμοια περίπτωση οδηγούσα την βάρκα μου στον ωκεανό βλέποντας έναν φανταστικό απογευματινό ήλιο να μου «χαμογελά» σκεπάζοντας τα πάντα με το φως του. Η χαμηλή λεπτομέρεια στα γραφικά ξεπερνιέται σε πολλές περιστάσεις σαν τις παραπάνω αλλά και χάρη στον όγκο πολλών κτισμάτων, οροσήμων και πελώριων φαλαινών που είναι χάρμα οφθαλμών.

Μελαγχολική ορχηστρική μουσική συνοδεύει την ηρωίδα μας στο ταξίδι της, θρηνώντας μουσικά για τον χαμένο κόσμο που αντικρίζει αλλά και τις κακοτυχίες της. Διάλογος δεν υφίσταται και δεν χρειάζεται κιόλας αφού ουσιαστικός πρωταγωνιστής είναι το τοπίο και εμείς προσωρινοί παρατηρητές του μεγαλείου του. Τα ηχητικά εφέ πείθουν εύκολα για τα όσα αντικρίζουμε επί της οθόνης (βροχές, ο ήχος του ωκεανού, τα κοπιώδη βογγητά της ηρωίδας όταν αναρριχάται) αλλά η γενικότερη σιγή αρμόζει περισσότερο στο όλο κλίμα.

Πάμε γι’ άλλες πολιτείες, μελλοντικές
Δεν χορταίνω να εξερευνώ αλλόκοτους κόσμους και μυθικές πολιτείες. Ήταν αναμενόμενο λοιπόν το gameplay του Submerged να με απορροφήσει απόλυτα τις λίγες ώρες που διαρκεί. Η κινηματογραφική αισθητική και το post-apocalyptic κλίμα με έκαναν να το απολαύσω ακόμα περισσότερο αλλά οι περιορισμοί στην εξερεύνηση, τα χαμηλά production values και η τιμή των 22 ευρώ στο steam για 5 ώρες διασκέδασης είναι αποτρεπτικοί παράγοντες για όσους δεν αρέσκονται στις ονειροπολήσεις με ανοικτά μάτια.

Θετικά:
- Καταπληκτική ατμόσφαιρα και κόσμος που δεν χορταίνεις να τον θαυμάζεις
- Συγκινητικό σενάριο που ξετυλίγεται σταδιακά για να διατηρηθεί το σασπένς
- Η ενασχόληση μαζί του είναι τόσο χαλαρωτική που σκοτώνει το στρες

Αρνητικά:
- Μικρή διάρκεια
- Περιορισμοί στην περιήγηση στον υπέροχο κόσμο του με αποτέλεσμα να αισθάνεσαι ότι το παιχνίδι σε κατευθύνει
- Μέτρια γραφικά
- Καταθλιπτικό soundtrack

Βαθμολογία
Γραφικά: 6.5
Ήχος: 6
Gameplay: 7
Αντοχή: 5
Γενικά: 6.5

Εύγευστο αλλά με πολύ μικρή διάρκεια.
Γιάννης Μοσχονάς  



Πηγη

About Odigontas Trolley

Από το Blogger.